“പ്രണയത്തിൻ കൈയ്യൊപ്പ്”
രചിതാവ് : അനിഷ
”എന്താ സരസ്വതിയമ്മേ… ഇത്രയും കാലം ഈ അഴക് നീ ആരും കാണിക്കാതെ ആ വീൽചെയറിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചേക്കുകയായിരുന്നല്ലേ? നിന്റെ മോൻ ഹരിക്ക് ഇതിന്റെ വില അറിയില്ലായിരിക്കും… പക്ഷേ എനിക്കറിയാം. ഈ വിക്രമിന് മനസ്സിൽ കയറിയത് സ്വന്തമാക്കാൻ വലിയ താമസമൊന്നും വേണ്ട!”
ആ വിജനമായ തറവാട്ടു വീടിന്റെ നടുമുറ്റത്ത് വെച്ച് വിക്രമിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കാവ്യ ഭയത്തോടെയും അമ്മ സരസ്വതി നെഞ്ചുപൊട്ടിയും കരയുകയായിരുന്നു… വിധി അവർക്കായി കരുതിവെച്ച പരീക്ഷണങ്ങളുടെ തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു അത്. ഈ കെണിയിലേക്ക് അവർ എങ്ങനെ എത്തിപ്പെട്ടു?
“ദാ… ഇതൽപ്പം കുടിക്കൂ. വൈകുന്നേരം മുതൽ തുടങ്ങിയ നെഞ്ചുവേദനയല്ലേ? നമുക്ക് ടൗണിലെ ആശുപത്രിയിൽ ഒന്ന് പോകാമായിരുന്നില്ലേ?”
പുറത്ത് തിമിർത്തു പെയ്യുന്ന മഴയത്ത്, ഉമ്മറത്തെ ചാരുപടിയിൽ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ശ്വാസമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന മാധവൻ നായരുടെ അരികിലേക്ക്, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ജീരകവെള്ളവുമായി വന്ന് ഭാര്യ സരസ്വതി ചോദിച്ചു. ഉള്ളിൽ കത്തുന്ന സങ്കടം പുറത്തുപോയ അത്രയും കണ്ണീരായി ആ വൃദ്ധന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.മാധവൻ നായർ ആ വെള്ളം വാങ്ങാതെ ദൂരേക്ക് നോക്കി ദീർഘനിശ്വാസമിട്ടു.
“ആശുപത്രിയിൽ പോകാൻ എവിടുന്ന് കാശ് സരസ്വതീ? കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സമ്പാദ്യമെല്ലാം അവൻ കൊണ്ടുപോയില്ലേ? ഒടുവിൽ എന്റെ പെൻഷൻ കാശ് പോലും…”
അവർ സംസാരിച്ചു തീരുന്നതിനു മുൻപേ മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു ബൈക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി വന്നു. ലൈറ്റിന്റെ കടുത്ത വെളിച്ചം ഉമ്മറത്തേക്ക് അടിച്ചപ്പോൾ മാധവൻ നായർ കണ്ണുകൾ പൊത്തി. ബൈക്ക് നിർത്തി, മഴക്കോട്ട് ഊരി ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവന്നത് ഹരിയായിരുന്നു.
ക.ഞ്ചാവിന്റെയും മ.ദ്യത്തിന്റെയും കടുത്ത മണം അയാളിൽ നിന്നും വമിക്കുന്നു ണ്ടായിരുന്നു. ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ ആഞ്ഞ ഹരിയെ മാധവൻ നായർ കൈ നീട്ടി തടഞ്ഞു.
“നീ ഈ പടി കടക്കരുത് ഹരി! എന്റെ മകൾക്ക് കല്യാണാലോചനകൾ വരുന്ന സമയമാണിത്. നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് ‘ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവൻ’ എന്ന് പറയിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ മുഖം കണ്ട് ആരും ഈ പടി കയറി വരില്ല.”
ഹരി തികഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അട്ടഹസിച്ചു.
“ഓ… വലിയ കാര്യസ്ഥൻ വന്നിരിക്കുന്നു! അച്ഛൻ എനിക്ക് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ ആ അഞ്ച് സെന്റ് ഭൂമിയുടെ ആധാരം എവിടെ? അത് പണയം വെച്ച് എനിക്ക് അടിയന്തരമായി കുറച്ച് പണം വേണം. തന്നില്ലെങ്കിൽ ഈ വീട് ഞാൻ അലങ്കോലമാക്കും!”
“തരില്ലടാ!” മാധവൻ നായർ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. “അത് നിന്റെ അനിയത്തി കാവ്യയുടെ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചതാ. അവളുടെ സ്വർണ്ണത്തിന് വേണ്ടി ബാങ്കിൽ കൊടുക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്നതാണത്. അതിൽ തൊടാൻ നിന്നെ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല.”
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഹരിയുടെ കണ്ണ് ചോ.രയണിഞ്ഞു. അയാൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു വന്ന് മാധവൻ നായരുടെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ കു.ത്തിപ്പിടിച്ചു. പ്രായമായ ആ അച്ഛനെ ചുവരിലേക്ക് ബലമായി തള്ളി നിർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ ആക്രോശിച്ചു:
“എടോ കിളവാ! അവൾക്ക് കല്യാണം കഴിക്കണമെങ്കിൽ അവൾ പോയി പണിയെടുക്കട്ടെ. എനിക്ക് എന്റെ പണം വേണം. തന്നില്ലെങ്കിൽ…”
“ഹരിയേട്ടാ… അച്ഛനെ വിട്! ദയവുചെയ്ത് അച്ഛനെ উপദ്രവിക്കരുത്!” അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും വീൽചെയർ തള്ളി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിവന്നതായിരുന്നു കാവ്യ.
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അവൾ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു കടുത്ത വണ്ടിയപകടമായിരുന്നു നർത്തകിയായിരുന്ന അവളെ ഈ വീൽചെയറിലേക്ക് ഒതുക്കിയത്. അന്ന് മുതൽ അച്ഛൻ അവളെ ഒരു രാജകുമാരിയെപ്പോലെയാണ് നോക്കിയിരുന്നത്. അച്ഛൻ ഉള്ളതുവരെ ഹരിക്ക് അവളെ തൊടാൻ ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് കാര്യങ്ങൾ മാറി മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഭയന്നുവിറച്ച് ജ്യേഷ്ഠന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് മാറ്റാൻ നോക്കിയ കാവ്യയെ ഹരി ഒരൊറ്റ തള്ളലിന് ദൂരേക്ക് തെറിപ്പിച്ചു. നിലത്തു വീണ അവളുടെ തല കട്ടിലിന്റെ കോണിൽ തട്ടി ചോ.ര പൊടിഞ്ഞു.
“കാവ്യാ! എന്റെ മോളേ…” സരസ്വതി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് മകളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. തന്റെ ജീവനായ മകൾ ചോ.രയൊലിപ്പിച്ചു നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടതും മാധവൻ നായരുടെ ഉള്ളുലഞ്ഞു. “എന്റെ മോളേ…” എന്ന് വിളിച്ച് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടാൻ ശ്രമിച്ച വൃദ്ധനായ അച്ഛനെ ഹരി വീണ്ടും ക്രൂ.രമായി തള്ളിമാറ്റി. നെഞ്ചിലേക്ക് കൈവെച്ച് മാധവൻ നായർ തറയിലേക്ക് ഇരുന്നുപോയി. ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുന്ന അച്ഛനെയോ, ചോരയൊലിപ്പിക്കുന്ന അനിയത്തിയെയോ ഒന്നു തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ ഹരി നേരെ പോയി അലമാര തകർത്ത് ആധാരവുമായി ആ കാറ്റിലും മഴയത്തും പടിയിറങ്ങിപ്പോയി.
“സരസ്വതീ… എന്റെ മോൾക്ക്… അവൾക്ക് ഇങ്ങനെ…” സ്വന്തം കൺമുന്നിൽ മകൾക്ക് ഏറ്റ ആഘാതവും, മകന്റെ കടുത്ത ചതിയും താങ്ങാനാകാതെ മാധവൻ നായരുടെ നെഞ്ചിന്റെ താളം തെറ്റി. മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, ആ വൃദ്ധൻ തന്റെ ഭാര്യയുടെ മടിയിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് ഒടുവിലത്തെ ശ്വാസവും വലിച്ചു. ആ പെരുമഴയത്ത്, അച്ഛൻ മരിച്ചു കിടക്കുന്നതു കണ്ട് കാവ്യയും അമ്മയും നെഞ്ചുപൊട്ടി നിലവിളിച്ചു.
അച്ഛന്റെ മരണം കഴിഞ്ഞിട്ട് മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടു. വീടിന്റെ ഏക ആശ്രയം പോയതോടെ ഹരിയുടെ ക്രൂ.രതകൾക്ക് യാതൊരു അതിരുമില്ലാതായി.
ഒരു രാത്രി, കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അവൻ കാവ്യയെ വീട്ടിൽ നിന്നും വലിച്ചിഴച്ച് വീടിന്റെ പുറകിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
“ഏട്ടാ… ഞാൻ പാവമല്ലേ? എന്നെ എന്തിനാ ഈ വീടിന്റെ പുറകുവശത്തെ, മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയാൽ ചോരുന്ന ഈ ചായ്പ്പിൽ കൊണ്ടു കിടത്തിയിരിക്കുന്നത്?!” കീറിപ്പറിഞ്ഞ ഒരു പായയിൽ വീണു കിടന്ന്, ചോരുന്ന മേൽക്കൂരയിൽ നിന്നുള്ള തണുത്ത മഴവെള്ളം ശരീരത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ അവൾ ചങ്കുപൊട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
നെഞ്ചത്തടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “എടാ മഹാപാപി! എന്റെ കുഞ്ഞിനെ എന്തിനാടാ അവിടെ ഇട്ടേക്കുന്നത്? അവൾ നിന്റെ ചോരയല്ലേടാ… സ്വന്തം അനിയത്തിയോട് ഈ ക്രൂ.രത ചെയ്യാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു?!”
ഹരി തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന മ.ദ്യക്കുപ്പി മുറ്റത്തെ കല്ലിലേക്ക് എറിഞ്ഞുടച്ചു. ചില്ലുകൾ ചിതറിത്തെറിച്ച ശബ്ദത്തിൽ അമ്മയും കാവ്യയും ഒന്ന് ഞെട്ടിവിറച്ചു.
“നിർത്തടീ കിളവി നിന്റെ പുലമ്പൽ!” ഹരി അമ്മയ്ക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ആക്രോശിച്ചു. “അവൾ ഈ വീട്ടിൽ കിടന്നാൽ അടുത്ത മാസം വരാനിരിക്കുന്ന എന്റെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ ഇതൊക്കെ കാണും. ഒരു ചട്ടുകാലിയെ വീട്ടിൽ വെച്ചേക്കുകയാണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞാൽ എന്റെ കല്യാണം മുടങ്ങും. ഒന്നുല്ലെങ്കിൽ ഇവൾ ച.ത്തുതൊലയണം, അല്ലെങ്കിൽ ആരോരും കാണാത്ത ആ പുറകിലെ ചായ്പ്പിൽ കിടക്കണം!”
അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് കാവ്യയുടെ ഉയിര് ഉരുകിപ്പോയി. അച്ഛന്റെ വിയോഗവും സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ തളർച്ചയും അവളെ മാനസികമായി പൂർണ്ണമായും തകർത്തു കളഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മ സരസ്വതി ഓടിച്ചെന്ന് ആ മഴയത്ത് ചായ്പ്പിൽ കിടക്കുന്ന കാവ്യയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
പെട്ടെന്നാണ് ചായ്പ്പിൽ വാതിൽ ശക്തിയായി തുറക്കപ്പെട്ടത്. ഹരിയുടെ കൈകളിൽ ഒരു വലിയ ചരട് കയറുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ക്രൂ.രമായ ഒരു ചിരിയോടെ കാവ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
“എടാ… നീ എന്താ ഈ കാണിക്കാൻ പോകുന്നേ? എന്റെ മോളെ നീ ഒന്നും ചെയ്യരുതേ!” സരസ്വതി ഹരിയുടെ കാലിൽ പിടിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു.
“മാറെടി അങ്ങോട്ട്! ഇവളെ ഈ കയറിൽ തൂ.ക്കിയാൽ പിന്നെ എനിക്ക് സമാധാനമായി ജീവിക്കാം. നാട്ടുകാരോട് ഇവൾ വിഷമം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ആത്മയഹ.ത്യ ചെയ്തതാണെന്ന് പറഞ്ഞോളാം!” ല.ഹരിയുടെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ ഹരി കാവ്യയുടെ കഴുത്തിന് നേരെ കൈയോങ്ങി.
അതുവരെ കരഞ്ഞു തളർന്നിരുന്ന സരസ്വതിയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടുന്ന് വന്നെന്നറിയാത്ത ഒരു അമ്മക്കരുത്ത് ഉണർന്നു. മകളെ രക്ഷിക്കാൻ അവർ അടുത്തിരുന്ന ഒരു കനത്ത മരക്കഷ്ണമെടുത്ത് ഹരിയുടെ ത.ലയ്ക്ക് ഒറ്റ അ.ടി കൊടുത്തു! ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത അ.ടിയേറ്റ ഹരി ത.ലയും പൊത്തിപ്പിടിച്ച് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലേക്ക് വീണു.
“മോളേ കാവ്യാ… വാ, നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് പോകാം. ഇനി ഒരു നിമിഷം നിന്നാൽ അവൻ നമ്മളെ കൊ.ന്നുകളയും!” സരസ്വതി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ കാവ്യയെയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഓടി.
മഴ കനത്തു പെയ്യുന്ന ആ ഇരുണ്ട രാത്രിയിലേക്ക്, ആ നരകതുല്യമായ വീട്ടിൽ നിന്നും അമ്മ മകളെയും കൊണ്ട് പടിയിറങ്ങി. ചെളി നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ കാവ്യയെയും കൊണ്ട് സരസ്വതി എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ ജീവനും കൊണ്ട് ഓടുകയാണ്. പിന്നിൽ നിന്നും ഹരിയുടെ ആക്രോശവും ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദവും ദൂരെ കേൾക്കാമായിരുന്നു!
ഭയന്നുവിറച്ച് റോഡരികിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു കാർ അവർക്കരികിലേക്ക് വന്നുനിന്നത്. അത് അവരുടെ തൊട്ടുപുറകിലെ വീട്ടിലെ രാമേട്ടനായിരുന്നു!
“രാമേട്ടാ… എന്റെ കുഞ്ഞിനെ അവൻ കൊ.ന്നുകളയും. ദയവുചെയ്തു ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ!” സരസ്വതി രാമേട്ടന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് കരഞ്ഞു. കാര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിയ രാമേട്ടൻ വേഗത്തിൽ കാവ്യയെയും അമ്മയെയും കാറിലേക്ക് കയറ്റി വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു. ദൂരെ നിന്നും ഹരിയുടെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവർ അവിടെനിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു. രാമേട്ടൻ രക്ഷകനായി മാറി തങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായ ഒരിടത്തേക്ക് എത്തിക്കുമെന്നാണ് അമ്മയും മകളും കരുതിയത്. എന്നാൽ കാർ ചെന്നുനിന്നത് ടൗണിന് പുറത്തുള്ള വിജനമായ ഒരു വലിയ തറവാട്ട് വീടിന് മുന്നിലായിരുന്നു.
ആ വലിയ വീടിന്റെ പടികടന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോഴാണ് തങ്ങൾ മറ്റൊരു വലിയ കെണിയിലാണ് അകപ്പെട്ടതെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്! അകത്തെ ഹാളിൽ കസേരയിലിരുന്ന് പു.കയൂതി വിട്ടുകൊണ്ട് ഒരാൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അത് ഹരിയുടെ കൂട്ടുകാരനും ആ നാട്ടിലെ വലിയൊരു പണക്കാരനുമായ വിക്രമനായിരുന്നു! വിക്രമിന്റെ കൺകോണുകളിൽ കാവ്യയോടുള്ള കടുത്ത കാ.മവും വ.ന്യമായ ഭ്രാ.ന്തും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സരസ്വതി ഞെട്ടലോടെ രാമേട്ടനെ നോക്കി.
“രാമേട്ടാ… ഇത്… ഇയാൾ ഇവിടെ എങ്ങനെ?”
രാമേട്ടന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പൈശാചികമായ ചിരി പടർന്നു. “സരസ്വതിയമ്മേ, ഈ കാലത്ത് ആരെങ്കിലും വെറുതെ സഹായിക്കുമോ? ഹരി നിന്റെ മകളെ കൊ.ല്ലാൻ നോക്കുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ വിക്രമൻ മുതലാളിയാണ് എന്നെ വിട്ട് നിങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ട് എത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞത്. ഇവളുടെ ഈ അഴക് വിക്രമൻ മുതലാളിക്ക് വേണം! അതിന് എനിക്ക് നല്ലൊരു തുകയും തന്നു.”
രാമേട്ടൻ പണത്തിനുവേണ്ടി തങ്ങളെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു! വിക്രമിന്റെ ആൾക്കാർ വന്ന് സരസ്വതിയെ ബലമായി പിടിച്ച് മാറ്റി ഒരു മുറിയിലിട്ട് പൂട്ടി. കാവ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് വിക്രമൻ വികൃതമായ ചിരിയോടെ നടന്നു അടുത്തു വന്നു.
ഭയന്നുവിറച്ച് കരയാൻ പോലും ശബ്ദ മില്ലാതെ കാവ്യ ദൈവങ്ങളെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. പക്ഷേ, പെട്ടെന്നാണ് ആ വലിയ വീടിന്റെ പ്രധാന വാതിൽ ആരോ ചവിട്ടിത്തുറന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്! അവിടെ കയ്യിലൊരു വലിയ ഇരുമ്പുവടിയുമായി നിൽക്കുന്നത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല—രാമേട്ടന്റെ സ്വന്തം മകൻ അഖിൽ ആയിരുന്നു!
തന്റെ അച്ഛന്റെ കുതന്ത്രങ്ങളും വഴിവിട്ട യാത്രകളും കുറച്ചു നാളുകളായി അഖിൽ ര.ഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ആരുമറിയാതെ കാറിനെ പിന്തുടർന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരികയായിരുന്നു.
“അച്ഛൻ മിണ്ടിപ്പോകരുത്!” അഖിൽ കലിപ്പോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. “പണത്തിനു വേണ്ടി ഇത്രയും പാവങ്ങളായ രണ്ടു മനുഷ്യരെ ച.തിക്കാൻ അച്ഛന് എങ്ങനെ തോന്നി?! വിക്രമാ… ഇതിൽ കൂടുതൽ നീ മുന്നോട്ട് വന്നാൽ നിന്റെ ത.ല ഞാൻ അ.ടിച്ച് പൊ.ളിക്കും!”
അഖിലിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ദേഷ്യം കണ്ട് വിക്രമന്റെ ആൾക്കാർ ഒന്ന് ഭയന്നുമാറി. ആ സമയം കൊണ്ട് അഖിൽ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മയെ പൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന മുറിയുടെ വാതിൽ ത.ല്ലിത്തകർത്തു. അഖിൽ കാവ്യയെയും അമ്മയെയും കൂട്ടി അവിടെ നിന്നും സുരക്ഷിതമായി രക്ഷപ്പെട്ടു. അവരെ എത്തിച്ചത് ടൗണിന് പുറത്തുള്ള, തന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു.
സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലെ ആ ചെറിയ മുറിയിൽ കാവ്യയും അമ്മയും ഒടുവിൽ ആശ്വാസത്തോടെ ശ്വാസമെടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അമ്മ സരസ്വതി അഖിലിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു: “മോളേ കാവ്യാ… ദൈവം അയച്ച ആളാടാ ഇവൻ.”
കാവ്യ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അഖിലിനെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. സരസ്വതിയമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നെങ്കിലും, അവർ രണ്ടുപേരും വെറുമൊരു അപരിചിതരായിരുന്നില്ല—വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, കാവ്യയ്ക്ക് ആ അപകടം സംഭവിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, കോളേജിൽ വെച്ച് അവർ ജീവനായി പ്രണയിച്ചവരായിരുന്നു!
അന്ന് അതീവ സുന്ദരിയായ കാവ്യയുടെ നൃത്തച്ചുവടുകളിൽ മനസ്സുടക്കിയതായിരുന്നു അഖിൽ. എന്നാൽ, ആ അപകടം കാവ്യയുടെ ജീവിതം മാറ്റിയെഴുതിയപ്പോൾ, തന്റെ പ്രണയം അഖിലിന് ഒരു ഭാരമാകരുതെന്ന് കരുതി അവൾ പ്രണയം ഉള്ളിലൊതുക്കി അവനിൽ നിന്നും ബോധപൂർവ്വം ഒളിച്ചോടുകയായിരുന്നു.
അമ്മ സരസ്വതി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയ നിമിഷം, അഖിൽ പതുക്കെ കാവ്യയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്ന് അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു.
“എന്നെ ഒഴിവാക്കി നീ എങ്ങോട്ടാ ഓടിയത് കാവ്യാ? നിന്റെ ഈ കാലുകൾക്കല്ല, എന്റെ നെഞ്ചിലെ നിന്റെ പ്രണയത്തിനാണ് ഞാൻ വിലയിട്ടത്. ഈ അവസ്ഥയിലും നീ എന്റെ പെണ്ണാടാ…” അഖിലിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി. വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയ അവളെ അഖിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് സരസ്വതിയമ്മ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്. അഖിൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് സരസ്വതിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. “അമ്മേ… അന്ന് അപകടത്തിന് ശേഷം ഇവൾ എന്നെ അറിയിക്കാതെ എങ്ങോട്ടോ മാറിപ്പോയതാണ്. അമ്മേ, കാവ്യയ്ക്ക് അപകടം സംഭവിച്ചപ്പോൾ അവളെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പഴയപടി ആക്കണമെന്ന വാശിയിലാണ് ഞാൻ മെഡിസിന് പഠിച്ചത്. ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു ആയുർവേദ ഡോക്ടറാണ്!”
അവൻ തുടർന്നു: “കാവ്യയുടെ നാഡികൾ പൂർണ്ണമായി തകർന്നിട്ടില്ല, കടുത്ത ആഘാതം കാരണം തളർന്നുപോയതാണ്. ശരിയായ ആയുർവേദ ചികിത്സയും തിരുമ്മും നൽകിയാൽ എന്റെ കാവ്യയെ എനിക്ക് വീണ്ടും സ്വന്തം കാലിൽ നടത്തിക്കാൻ പറ്റും അമ്മേ!”
അഖിലിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കാവ്യയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചം മിന്നിമറഞ്ഞു. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം തന്നെ അഖിൽ കാവ്യയുടെ ആയുർവേദ ചികിത്സ ആരംഭിച്ചു. പ്രത്യേക ഔഷധക്കൂട്ടുകൾ കൊണ്ടുള്ള തിരുമ്മും ധാരയും ഒക്കെയായി അവൻ അവളെ പരിചരിച്ചു.
എന്നാൽ, അഖിൽ കാവ്യയെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിപ്പിച്ച് ചികിത്സിക്കുകയാണെന്ന വിവരം രാമേട്ടൻ വഴി ഹരിയും വിക്രമനും അറിഞ്ഞു. അർദ്ധരാത്രിയിൽ കനത്ത ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്ന് ബൈക്കുകൾ ആ വീടിന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു.
“ടാ… അഖിലേ, ഇറങ്ങി വാടാ പുറത്തേക്ക്!” ഹരി ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ അടിച്ചു തകർത്തു. ശബ്ദം കേട്ട് അഖിലും സരസ്വതിയമ്മയും ഹാളിലേക്ക് ഓടിവന്നു. വിക്രമന്റെ ഗു.ണ്ടകൾ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അഖിലിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. ഹാളിൽ വലിയൊരു അടിപിടി തന്നെ നടന്നു. അഖിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആ ഗുണ്ടകളോട് ധീരമായി പോരാടി. പക്ഷേ, രാമേട്ടൻ പുറകിലൂടെ വന്ന് അഖിലിന്റെ ത.ലയ്ക്ക് വ,ടികൊണ്ട് അ.ടിച്ചു. ചോ.രയൊലിപ്പിച്ചു നിലത്തേക്ക് വീണ അഖിലിനെ ഹരിയും വിക്രമനും ചേർന്ന് ക്രൂ.രമായി ചവിട്ടാൻ തുടങ്ങി.
“അഖിലേട്ടാ…” അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും കാവ്യ നെഞ്ച് പൊട്ടി നിലവിളിച്ചു.തനിക്ക് വേണ്ടി ചോ.രയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന അഖിലിനെ കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉണർന്നു. ഭയവും സങ്കടവും മാറി പകരം കത്തുന്ന കോപമായി അത് മാറി. അഖിൽ ചെയ്ത ആയുർവേദ ചികിത്സയുടെയും അവളുടെ കഠിനമായ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെയും ഫലം ആ നിമിഷത്തിൽ ദൈവമായി അവൾക്ക് നൽകി! നാളുകളായി ചലനമില്ലാതിരുന്ന അവളുടെ കാലുകളിലെ നാഡികളിലേക്ക് ചോ.ര ഇരച്ചുകയറി. സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്തു കാവ്യ ആഞ്ഞു ശ്രമിച്ചു. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ… കാവ്യ പതുക്കെ തന്റെ സ്വന്തം കാലുകളിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു! അടുത്ത നിമിഷം, അഖിലിന്റെ ക.ഴുത്തിന് നേരെ ക.ത്തി ഓങ്ങിയ ഹരിയുടെ മുന്നിലേക്ക് കാവ്യ നടന്നു ചെന്നു. ഭിത്തിയിൽ ചാരിവെച്ചിരുന്ന ആ കനത്ത ഇരുമ്പ് വ.ടി അവൾ കൈക്കലാക്കിയിരുന്നു.
“ടാ… ഹരീ!!!” കാവ്യയുടെ ആ സിംഹഗർജ്ജനം കേട്ട് ഹരി ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കുന്ന കാവ്യയെ കണ്ട് ഹരിയും വിക്രമനും പേടിച്ചുവിറച്ചുപോയി. അവർക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, കാവ്യ തന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഇരുമ്പുവ.ടികൊണ്ട് ജ്യേഷ്ഠൻ ഹരിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആ.ഞ്ഞടിച്ചു! അ.ടികൊണ്ട് ഹരി ദൂരേക്ക് തെ.റിച്ചുവീണു.
“സ്വന്തം അനിയത്തിയെ ചോരുന്ന ചായ്പ്പിലിട്ട് കൊ.ല്ലാൻ നോക്കിയല്ലേടാ മഹാപാപി! ഇതിനാണ് ഞാൻ ഇത്രയും നാൾ ജീവിച്ചത്!” അവൾ വീണ്ടും വ.ടിയെടുത്തു ഹരിയെയും വിക്രമനെയും ക്രൂ.രമായി ത.ല്ലി ച.തച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും നിലത്തുനിന്നും എഴുന്നേറ്റ അഖിലും ബാക്കിയുള്ള ഗു.ണ്ടകളെ അ.ടിച്ചൊതുക്കി. കാവ്യയുടെ ഈ രൂപം കണ്ടതും ജീവൻ വേണമെങ്കിൽ ഓടിക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഹരിയും വിക്രമനും രാമേട്ടനും ചോരയൊലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവിടുന്ന് ജീവനും കൊണ്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു!
ചുറ്റും ശാന്തമായപ്പോൾ കാവ്യ കൈയിലെ വ.ടി താഴെയിട്ടു. അവൾ പതുക്കെ അഖിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. അഖിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി:
“നീ നടന്നു കാവ്യാ… നീ നിന്റെ സ്വന്തം കാലിൽ നിന്നു!” അഖിൽ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അമ്മ സരസ്വതി ആ കാഴ്ച കണ്ട് ആനന്ദക്കണ്ണീരൊഴുക്കി.
അധികം വൈകാതെ തന്നെ, അഖിലിന്റെയും കാവ്യയുടെയും വിവാഹം നടന്നു. തളർന്നുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ തളരാതെ ഇരുന്നാൽ, കൂടെ നിൽക്കാൻ സന്നദ്ധമായ പ്രണയമുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയെയും മറികഡ്ന് സ്വന്തം കാലിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കാം എന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് കാവ്യ അഖിലിന്റെ കൈപിടിച്ച് പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് നടന്നു കയറി.
“ശുഭം”