Story written by JK
“”എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ കൺമുന്നിൽ വച്ച് ഇത് വേണ്ട റീനേ!””
അസ്വസ്ഥതയോടെ മോഹൻ പറഞ്ഞു… അത് കേട്ടതും റീന പുച്ഛത്തോടെ അയാളെ നോക്കി…
””മൂന്നുനേരം എന്തെങ്കിലും വായക്കകത്തോട്ട് പോകുന്നത് പിടിക്കുന്നില്ലായിരിക്കും!! അതാവും ഇപ്പോൾ വലിയ അഹങ്കാരം പറയുന്നത്!””റീന പറഞ്ഞു മോഹൻ എന്തുവേണമെന്ന് അറിയാതെ കണ്ണടച്ച് കിടന്നു…ഈ കിടപ്പിൽ അങ്ങ് തീർന്നിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അയാൾ ആത്മാർത്ഥമായി ചിന്തിച്ചു..
കണ്ണുകൾ അടച്ചപ്പോൾ മോഹന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പഴയകാല ഓർമ്മകൾ ഒന്നൊന്നായി കടന്നുവന്നു.
മോഹൻ ഗൾഫിൽ ആയിരുന്നു.. നല്ല ജോലി ആയിരുന്നു അയാൾക്ക്. ഒരു കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിൽ ഫോർമാൻ ആയിരുന്നു അയാൾ വർക്ക് ചെയ്തിരുന്നത്..
പതിനെട്ടാമത്തെ വയസ്സിൽ പ്രവാസി ആയതാണ്.. ആദ്യമൊക്കെ വളരെ കഷ്ടമായിരുന്നു.. പിന്നെ അയാൾ തന്റെ ആത്മാർത്ഥത കൊണ്ടും കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ടും ആ ജോലി നേടിയെടുത്തതായിരുന്നു..
ഓവർടൈം ചെയ്തും കിട്ടുന്ന പണത്തിൽ ഒരു രൂപ പോലും ചെലവാക്കാതെയും അയാൾ സമ്പാദിച്ച് വീട്ടിൽ ഭാര്യക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തു…
റീനയും തന്റെ പൊന്നോമന മകൾ മഞ്ജിമയും ഒന്നിനും ഒരു കുറവും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കണം എന്ന് അയാൾക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു.
ഒരു അനാഥ ബാല്യം ആയിരുന്നു മോഹന്റേത്. ചെറിയച്ഛന്റെ വീട്ടിലാണ് വളർന്നത്. അതും അവരുടെ ആട്ടും തുപ്പും കേട്ട്…
ഒരു നല്ല വസ്ത്രമോ നല്ല ഭക്ഷണമോ അയാൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചെറിയച്ഛന്റെ മക്കൾ ഇട്ട് പഴകിയത് അയാൾക്ക് കൊടുക്കും.. അവർ നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ബാക്കി വന്നതും ചീ.ത്തയായതും കഴിച്ചാണ് മോഹൻ വളർന്നത്
ആ കഷ്ടപ്പാടുകൾ സ്വന്തം മകൾ അനുഭവിക്കരുത് എന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ഗൾഫിൽ പോയതിനുശേഷം ആണ് അവരെല്ലാം സ്നേഹം നടിച്ച് കൂടെ നിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയത്…
അവർക്ക് അത്യാവശ്യം സഹായം ഒക്കെ മോഹം ചെയ്തു എന്നിട്ടും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല എന്ന പരാതി മാത്രമാണ് മുന്നിട്ടു നിന്നത്..
ചെറിയച്ഛൻ തന്റെ ഭാര്യയുടെ ബന്ധത്തിൽ ഉള്ള കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അവനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു..
അപ്പോഴേക്കും അയാളുടെ കൂട്ടുകാരന്റെ പെങ്ങൾ റീനയെ അയാൾ വിവാഹവും കഴിച്ചു…
അതോടെ അവരെല്ലാം മോഹനിൽ നിന്ന് അകന്നു.. മോഹനൻ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നിയില്ല.. തന്നെ ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് അവർ..
ഇപ്പോൾ കൂടെ കൂടിയത് എന്തിനാണ് എന്ന് അയാൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു… തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ തന്നെ അയാൾ ഉറച്ചു നിന്നത് കൊണ്ടാണ് റീനയെ തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചത്..
അധികം വൈകാതെ അയാളുടെ ആഗ്രഹം പോലെ ഒരു പൊന്നുമോൾ ഉണ്ടായി..
മകൾ ഉണ്ടായതിനുശേഷം സ്വർഗം പോലെ ഒരു ജീവിതം ആയിരുന്നു അവരുടേത്… കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും മോഹന് മതിയാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…
പക്ഷേ അതിന് അധികം ആയുസ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗൾഫിൽ വച്ച് ഉണ്ടായ ഒരു അപകടത്തിൽ അയാൾക്ക് ചലനശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു.
അതോടെ പ്രവാസ ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് അയാൾക്ക് നാട്ടിൽ വരേണ്ടിവന്നു.
ആദ്യമൊക്കെ റീന വളരെ നന്നായി ശുശ്രൂഷിച്ചു.
തന്റെ ഭാഗ്യം ആണ് ഭാര്യ എന്ന് അയാൾ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ പിന്നീട് റീനയുടെ ഭാവം മാറി..
””ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ എങ്ങനെ ശരിയാകും? വീട്ടുചെലവുകൾക്ക് പണം എവിടെനിന്ന് ഉണ്ടാക്കും?”” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ദിവസവും കുത്തുവാക്കുകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഒടുവിൽ വീട്ടു ചെലവിനായി അവൾ മോഹന്റെ ഒരു പഴയ സുഹൃത്തായ ശേഖരന്റെ കടയിൽ ജോലിക്ക് പോയി.
പിന്നീട് ആളുകൾ പലതും പറയാൻ തുടങ്ങി. റീനയും ശേഖരനും തമ്മിൽ വഴിവിട്ട ബന്ധമുണ്ട് എന്ന് മോഹൻ അറിഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം മോഹൻ റീനയോട് അത് ചോദിച്ചു.
””നിങ്ങക്ക് എന്നെ സംശയമാണോ? കിടക്കുന്ന കിടപ്പിൽ വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചുകൂട്ടാതെ മിണ്ടാതിരിക്ക്! ആളുകൾ പലതും പറയും ഞാൻ അവിടെ പോകുന്നതുകൊണ്ടാണ് നേരത്തിന് ഉള്ളിലോട്ട് വല്ലതും പോകുന്നത് “” അവൾ അയാളെ പരിഹസിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
അത് കേട്ട് മോഹൻ മിണ്ടാതെ കിടന്നു എല്ലാം തന്റെ തോന്നൽ ആണെന്ന് കരുതി എന്നാൽ, അത്രയും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചിലർ കൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ആകെ തകർന്നു.
ഭാര്യയുമായി വഴക്കിട്ടു…
അവളുടെയും ശേഖരന്റെയും അ.വിഹിതം ചോദ്യം ചെയ്തു..
അയാൾ അത് ചോദിച്ചതിനു ശേഷം ശേഖരൻ ധൈര്യമായി വീട്ടിൽ വരാൻ തുടങ്ങി. മോഹന്റെ മകൾ മഞ്ജിമ ഇപ്പോൾ പത്താം ക്ലാസിലാണ് പഠിക്കുന്നത്…
അവളുടെ മുന്നിലേക്കാണ് റീന ശേഖരനുമായി വരുന്നത്. ശേഖരൻ മനപ്പൂർവം അവളെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്നതാണ് ഇതൊക്കെ..
പണ്ട് ഗൾഫിൽ ആയിരുന്ന സമയത്ത് ശേഖരൻ മോഹന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ തുക കടമായി വാങ്ങിയിരുന്നു.. സ്വന്തമായി വീട് വയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് മോഹൻ അത് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ അത് ശേഖരന് ഒട്ടും ഇഷ്ടമായില്ല. അതിനുശേഷം അവർ തമ്മിൽ വഴക്കായി പിരിഞ്ഞു.. ശത്രുക്കളായി.
ഇപ്പോൾ ആ പക തീർക്കാൻ വന്നതാണ് ശേഖരൻ. എങ്ങനെയൊക്കെ മോഹനെ വേദനിപ്പിക്കാം എന്നായിരുന്നു അയാൾ നോക്കിയത്. അതിന് സ്വന്തം ഭാര്യ തന്നെ കൂട്ടുനിന്നു എന്നുള്ളതാണ് മോഹന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സങ്കടം..
ഹാളിൽ നിന്ന് ശേഖരന്റെ ഉറക്കെയുള്ള ചിരി കേട്ട് മോഹൻ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ തുറന്നു. മഞ്ജിമ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ നിൽക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു.
””മോളേ… ഇങ്ങോട്ട് വാ…”” മോഹൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
മഞ്ജിമ ഓടിവന്ന് അച്ഛന്റെ കട്ടിലിന് അരികിൽ ഇരുന്നു.
””അച്ഛാ… എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അമ്മയും ആ ശേഖരൻ അങ്കിളും ചെയ്യുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…”” അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി..
””കരയരുത് മോളേ… അച്ഛന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ…”” മോഹന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകി.
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം റീന മുറിയിലേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “”ദേ മഞ്ജു മോളെ ശേഖരൻ അങ്കിൾ നിനക്ക് കഴിക്കാൻ ഷവർമയും അൽഫാമും ഒക്കെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്.. അങ്കിളിന് നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാണ്.. ഈ ശവം പോലെ കിടക്കുന്ന ആളിന്റെ അടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് എഴുന്നേറ്റ് വാ.. അങ്കിൾ നിന്നെ തിരക്കുന്നുണ്ട്”
ചിരിയോടെ റീന അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ
മഞ്ജിമ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കനൽ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
””അമ്മേ… ഇനി ഒരു നിമിഷം പോലും ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വയ്യ. അച്ഛനെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയാൻ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സ് വരുന്നു അച്ഛന് പറ്റുന്ന കാലത്ത് നമ്മളെ നന്നായി നോക്കിയതല്ലേ?””
പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ കരഞ്ഞുപോയി മഞ്ജിമ അവൾക്ക് തന്റെ അച്ഛൻ എന്ന് വെച്ചാൽ ജീവനായിരുന്നു…
””എടി… അധികം സംസാരിക്കേണ്ട! നിന്നെ പഠിപ്പിക്കുന്നതും ഈ വീട്ടിൽ കഞ്ഞി വയ്ക്കുന്നതും ആ ശേഖരൻ ചേട്ടൻ കൊണ്ടുവരുന്ന പണം കൊണ്ടാണ്!”” റീന ശബ്ദമുയർത്തി.
””ഞങ്ങൾക്ക് ആരുടെയും പണം വേണ്ട അമ്മേ! എന്റെ അച്ഛൻ പണ്ട് അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കി അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ച സ്വർണ്ണം എവിടെ? അതെനിക്ക് വേണം!”” മഞ്ജിമ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
റീന ഭയന്നുപോയി. “”അതൊക്കെ വല്ല ആവശ്യത്തിനും എടുത്തുകാണും… നിനക്കെന്താടീ?””
””എനിക്കറിയാം അമ്മ എവിടെയാണ് അത് വച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന്.”” മഞ്ജിമ നേരെ അലമാരയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി, അച്ഛൻ പണ്ട് അയച്ചുകൊടുത്ത ആഭരണങ്ങൾ എടുത്തു.
തടയാൻ വന്ന റീനയെ മാറ്റിനിർത്തിക്കൊണ്ട് മഞ്ജിമ അച്ഛന്റെ വീൽചെയർ എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നു.
””അച്ഛാ… നമുക്ക് ഇവിടെനിന്ന് പോകാം. ഇനി നമ്മൾ ഈ പടി ചവിട്ടില്ല.””
മഞ്ജിമ പറഞ്ഞു
””മോളേ… നമ്മൾ എങ്ങോട്ട് പോകും?”” മോഹൻ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
””അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം അച്ഛാ… അച്ഛന്റെ കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ.”” മഞ്ജിമ അച്ഛനെ വീൽചെയറിൽ ഇരുത്തി ആ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
നാട്ടുകാരുടെ സഹായത്തോടെ, പഴയ സ്വർണ്ണം വിറ്റ് അവൾ കവലയിൽ ഒരു ചെറിയ തട്ടുകട തുടങ്ങി. മഞ്ജിമയുടെ ധൈര്യവും അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും കണ്ടപ്പോൾ നാട്ടുകാരും അവരെ സഹായിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവന്നു.
തങ്ങളുടെ പദ്ധതികൾ തകർന്നതും, ഇനി നാട്ടുക്കാരുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും മനസ്സിലായതോടെ റീന ശേഖരന്റെ കൂടെ നാടുവിട്ടുപോയി.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പത്താം ക്ലാസ് പരീക്ഷയിൽ എല്ലാ വിഷയത്തിലും ഉയർന്ന മാർക്ക് നേടി മഞ്ജിമ വിജയിച്ചു.. തട്ടുകട നല്ല ലാഭത്തിൽ ആയി അവർ ജോലിക്കാരെ വച്ചു… എന്നാലും
രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും അവൾ തട്ടുകടയിൽ അച്ഛനെ സഹായിച്ചു.
കടയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് മോഹൻ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കിനടത്തി.
ഇപ്പോൾ അടുത്തുള്ള ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂളിൽ മഞ്ജിമ പ്ലസ് വണ്ണിന് പഠിക്കുന്നുമുണ്ട്. മോഹന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പഴയ സങ്കടമില്ല. മകളുടെ കഴിവിൽ, സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ വലിയൊരു സന്തോഷം ഇന്ന് ആ അച്ഛന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്..